ALİ EMRE | Şiir ve Şiir Yazıları
FRENK AVLUSU
Ben ki saçlarına çokça aklar berkitilmiş
Bir Semud’um.
Uzundu saçlarım, gürdü, omuzlarıma akardı
Ben kestirmedim, barbarlar kısalttılar.
Biliniyordu zaten mahsustan yaşadığım
Belki de o yüzden
Horozdan korkan oğlanlarla beni bir tuttular.
Dünyanın en güzel arabistanında
Omzuna çıkarak büyük bir okyanusun
Mahşere yürüyen kalabalık bir dağdım.
Çıkınımı düzdüm sonra, erken terhis olarak
Tarihin özetini çıkarıp bir kenara bıraktım.
Ne Lili vardı henüz ne yeşil sarıklı ulu hocalar
İlim bir nokta idi, onu ben çoğalttım.
Kovulunca mekteplerden yuhalanarak
Evleri balkonsuz yapan mimarlar
Dünyayı incittim ortadan ikiye ayırıp saçlarımı.
Lastik yaktım sokaklarda, evimi elledi vandallar
Bir sapanla tarazladım yeri göğü ıslık çalarak
Komşularım sevindi
Çatır çatır ikiz doğurdu kadınım.
Menevişlendi birden bütün halkları doğunun
Dünyaya panzerler yürüyor sandım.
Alnıma bir kurşun sıkıldı Frenk illerinden
Adımı unuttum.
