Yazarın Edebistan'daki Eserleri

OSMAN ALAGÖZ

SAATLERİ KURMAK GEREK

Yalnızlığın kuytu köşesinde kaleme tutunmak sıkı sıkıya. Sana dökemediğim içimi sayfalara haşiyeler düşe düşe boşaltıvermek. Kaygıları, kuruntuları, gergef işlemeli bohçalarda saklanan mazinin yıllanmış hatıraları Devamını okuyun »

OSMAN ALAGÖZ

VUSLAT NE ZAMAN

Gönüller yalnızlık köşesine taht kurdu, şiirler gurbet kokuyor.
Şairler günbatımlarının kızıllığıyla yoğurdu şiirlerini. Kelimeler hasretini yüklendi, mısralar hüzün denizinde Devamını okuyun »

OSMAN ALAGÖZ

YÜREĞİM SENİNLE MÜHÜRLENSİN

Aradığım sendin güle dönerken şafaklar, küllenirken akşamlar…
Gül kızıllığında müjdeler aradım ebrulî bulutlardan hüzme hüzme süzülürken ışıklar. Devamını okuyun »

OSMAN ALAGÖZ

GÜVENCE

Her bayramda memleketime dönerken yaşadığım burukluğu yine yaşamaktayım.
Ailemi, dostlarımı görecektim. Bunun mutluluğunu hissediyordum. Ama bir taraftan Devamını okuyun »

OSMAN ALAGÖZ

ŞEREF YILMAZ’LA SÖYLEŞİ

Şeref Yılmaz’lailk hikâye kitabı Konsolos’un Köpeği üzerine konuştuk. Şairliğinden deneme yazarlığına ve en son da hikâyeye yöneliş serüvenini sorduk. Bu serüvende yaşadıklarını, Devamını okuyun »

OSMAN ALAGÖZ

UZAT ELLERİNİ ANNE

Buğulanmış cama, sağ elinin işaret parmağıyla “Anneciğim” yazdı. Bir süre, bu kelimeye baktı. O kadar dalmıştı ki, göz kapakları bile oynamıyordu. Bakışları donuktu. Nefes almaktan korkuyor gibiydi. Göğüs kafesi usul usul inip kalkıyordu.
Neden sonra derin bir nefes aldı. Göz kapakları kapanıp açıldı. Kirpiklerinin ucunda küçük birkaç gözyaşı damlası birikti. Devamını okuyun »

OSMAN ALAGÖZ

ZAHRA VAKTİ

Şu zahra vakti tüm işler üstüne kalmıştı. Kocası da tam yabana gidecek zamanı bulmuştu.
Bir kış evde kös kös otur iş arama, bulgur Devamını okuyun »