SEVİNÇ, YAS VE ÇIĞLIK
1.sevinç
Avuçlarına koyduğun kelebek ölür de bir gün
Leke tutar kalbi şah damarından ayrılığın
O zaman sorma ismimi yalnızlığa
Ben ışıkları tutmuş bir karanlığım.
Ya da isim kadar yakın sana
Oluşunda canlaşmak, aşkın nişanesi
Garipleşmek zihnin ütopyalarında
Bir güneş ülkesi
Bir 84
Kalbimin en çarpıntısıdır artık aşk
Ormana kış düşer bir bakarsın
Karlar dallar üstünde
Toktağan bir sancı gibi kış
Belirgin sarar nöbetleri
Bir çeri söyler en sonunda
Balkon nöbetlerinde sönen
İzmaritleri, aşkların haddidir oysa
Her pusuya giren hayallerin ölümü
2. yas
Melekler tutuşuyor saçlarında kırağı
Ve Mikail söylüyor afişlenen mevsimleri
Sûr’unda mahşer kalabalığı, güz yağmurları…
Serinlet zihnimi, hafakanlarım çoğalıyor
Sevim pınarları dolaşınca damarlarımda
Sanıyorum korku girmeyecek gönlüme
Ölmeyecek gibi yas tutmanın tadını
Hüzünleşerek anlıyorum ancak
3.çığlık
Ve Leyla düşer omuzlarımdan
Ağlaşır bulutlar
Yüreğimde hapistir oysa
Ağladığım geceler.
