YAŞADIKÇA İNSAN / YAŞADIKÇA AŞK
Bu bir akşam türküsüdür
İner kalbine ağır ağır siyahın
Anlatır macerasını
Sessiz ve kendince yaşayanların
Kurar otağını ıssızlığa
Dağılır hüznün çocukları
Sevdalarını bulmak için sokaklara
Bu bir hasret türküsüdür
Ağlatarak iner gecenin bağrına
Yeni birilerini daha yoldaş kılar
Vuslatı yok sayanlara
Bu bir gurbet türküsüdür
Uzar gider yankısı uzaklara
Darmadağın eder haber bekleyen yürekleri
İki damla gözyaşı olur en sonunda
Bu bir sevda türküsüdür
Asırlardır söylenir hep söylenir dillerde
Yaşadıkça insan yaşadıkça aşk
Söylenecek hep söylenecek
Bundan böyle de
