EL SALLAYIŞLARIN İNTİHARINA DAİR
Güneş almadığında bu sevenceler huzursuz
Bu sular mahrum bu topraksızlık
Yeşil küskündür mavinin bağrı yaslı
Bu kilitlerin ardında münzevi tasa
Yolar köklerimi çılgın güç, infilak
Gerilir afaka
Tuzak
Tuzak
Bacalar yükselttiğinde efkârı
Griler üşüşür sızının katmanlarına
Vurulur bir kement de baharıma
Bu kurban ediliş bu imtiyazsız kıyılar
Bu Azrail mekânı bu kavruluşlar
Kendi kendime hep kendimle
Afetin adresi yoktur gördüm
İhaneti yaşlı bebekler de bile
Yer gök bizden yakın
Bu gayrılık bu ayrılık
Bu düşmana ayırdığımız havf bu kaçış
Titretir durur göz perdelerimi
Kalp ayaklarım pat pat
Bir vapur düdüğü zırlar içimde
Çekiştirir sabrımı der: gidelim gidelim
Hadi boynunda veda şalı
Hadi bak astım bayrakları
