KADER KADAR KEDER
Varamadıysam yanına suçum değil, ayaklarım
yere basmıyorsa ezer gibi toprağı
korkmuşluğa niyetli, belli
İzmir’in bunalım çağrıştıran havası
niyetsiz dualar amacı art niyetli
besbelli gelecek karanlık saçan meşaleler
günahların içinde karaltılar gezinecek
düşecek kalemin yanına elim
yazılmış gözlerinin içine kaderim
ben billahi görmedim
göremediysem suçum değil , kelimeler
Yani nedir açık olan çıplaklıkta
çırılçıplak olan bu şiirde açık olan ne
bu kelimeleri herkes anlayacak
muhakkak
anladığını söyleyen –de- yalancı olacak
çıplak nedir ki
günah kapalı günah açık
gördüm günah görmedim günah
her şeyi görensin Allah’ım, büyüksün
Bana beni armağan ettin, teşekkür ederim
bendeki seni ve bir de gülücüğünü çalma
kusursuzsam beni yakın
yakın ki yakın, sana yakın
öleyim, ölümdeki kederim
her gerçek: hayalin kölesi
matah dengeler demeli dilin ki kulağımda
dengesiz gemi sesleri, intihar kokusu
yaşamın oynaklığından başka nedir
Yağmurun kokmadığı yalanmış anladım
dost gözyaşı, not kırıklığı, hayal kırıklığı
öğretmen azarı, baba azarı, abi azarı
“yaşamak mı yazmak mı
nen mi baban mı”
sorularda saklıdır nefesin anlamı
Tahta sıraların dil yarası siniyor geceye
yüzüm dünya gibi
idam mahkumu şiirlerle çıkıyorum
ölümün dünya yönüne
-yine savaş-
