AKŞAMDI VE SEN YOKTUN BENİM ŞU YAŞANILMAZ KENTİMDE
akşamdı
eskicinin alıp götürdüğü aşktan sadece
nihavent bir şarkı kaldı dudaklarımda
avuçlarımdan kayıyor gözlerin
her nereye baksam sen oluyorsun
fakat sen yoksun
öyle yalnızım ki bilemezsin
her gece aynı iskelede oturup
son vapur gidene dek seni bekliyorum
bu gecede inmiyorsun
dişlerimle yüreğimi kanatıyorum
sen yoksun
öyle yalnızım ki bilemezsin
yatağımın bir köşesine çekilip
karanlıklara dalıyorum
hayalin duruyor karşımda
hiç kendinden bahsetmiyorsun
ve birden kayboluyorsun
parmaklarım boşlukta kalıyor
Sen
sen yine yoksun
öyle yalnızım ki bilemezsin…
