ZITLIKTAN TEŞEKKÜL OLMUŞ BENLİK

ZITLIKTAN TEŞEKKÜL OLMUŞ BENLİK
16 Eylül 2017 - 5:27

İnsanlığın helaki ile iştigal olasıya, kendi helakimi ihmal etmişim bunca vakit. Fersah  fersah ötede ararken sorularıma  cevapları, garip bir tecrübe oldu; deniz ortasında dalgalarla boğuşan bir karınca yakarışında bulmak.   Dikiş tutturamadığım yanlarımda bir bütünlük; tastamam taraflarımda bir noksanlık mevcut sanki. Duvarlarım yıkılmış ama evim sorunsuz gibi. Sahi her gün...

İnsanlığın helaki ile iştigal olasıya,

kendi helakimi ihmal etmişim

bunca vakit.

Fersah  fersah ötede ararken

sorularıma  cevapları,

garip bir tecrübe oldu;

deniz ortasında dalgalarla boğuşan

bir karınca yakarışında bulmak.

 

Dikiş tutturamadığım yanlarımda

bir bütünlük;

tastamam taraflarımda bir

noksanlık mevcut sanki.

Duvarlarım yıkılmış

ama evim sorunsuz gibi.

Sahi her gün çocuklar

büyümüyorlar değil mi savaşlarda?

-Gözlerimde miyop var çünkü

görememekteyim,

şikayet etmek gibi olmasın,

bir migren tuttu ki,

takipte zorlanıyorum

insanoğlunun zararlılığını artık-

 

Doğrusunu söylemek gerekirse

bu şatafattan

gözümü ayırma imkanına sahip olabilmiş

değilim hâlâ.

 

Unutmuşum, unutulmuşum,

unutturmuşlar.

Bende benden her şeyimi rızamla

almışlar.

-kim bunlar?-

 

‘’Hadi git de kendini ara’’ bunu bana

deli denen biri söyledi.

Şaşırdım gayet de kendindeydi.

Kaybettiğim başkası sanmıştım ben oysa.