DKSV’DEN FİDEL BALTA’YA AÇIK MEKTUP…
Sayın Fidel Balta,
Bejan Matur’un “şair kimliği”yle dile getirdiği bir hususun, oryantalist niteliği üstüne yazmıştım Yeni Şafak’taki son yazımı.
Demiştim ki, “Pastoral çağrışımlarla yüklü bu romantik söyleyişlerin nedeni ise, kuruluş amacı “kültür ve sanatın seçkin örneklerini Diyarbakır’da sergilemek, Diyarbakır’ı kültür ve sanatın önemli merkezlerinden biri haline getirmektir” şeklinde belirlenen Diyarbakır Kültür Sanat Vakfı’nda, yaşları 8 ile 15 arasında değişen çocukların, “vakıf merkezinde kendilerine ayrılan atölyede, küçük testerelerin, keskilerin yardımıyla kendi oyuncaklarını yapmayı” öğrenmelerinden kaynaklanan bir “otorite krizi”dir.”
İşlediğim konunun öznesini ola ki, gözden kaçıranlar olur diye de yazımı “Şair, otorite ve mülkiyet!” sözcükleriyle bitirmiştim.
Yazımdaki bu üç özneyi gözden kaçırarak, “Diyarbakır Kültür Sanat Vakfı Başkan Yrd.” sıfatıyla, Cumartesi günkü gazetemizin sadece taşra baskısında yer alan yazıyı yazmışsınız.
İlkin, “medeniyetlere beşiklik etmiş Diyarbakır’ın insanını, ‘ilk-el’ bir değer seviyesinden indirip, onu ‘ilkel’ bir zemine oturtuyor” sözümü, “medeniyetlere beşiklik etmiş Diyarbakır’ın insanını, ilk-el bir değer seviyesine indirmek” şeklinde yarım okumak, “ilk-el” ile “ilkel” yazımı arasındaki önemli anlam değişimini fark edememek, üstelik de bu yanlış okumayı benim güya “oryantalist ezber”ime mesnet saymak bahtsızlığına uğramışsınız
Öte yandan, “temsil” yoluyla somutlaştırmak istediğim bir “olguya” karşılık olarak, onu da Bejan Matur’un kendi sözlerinden alarak bir defa, evet sadece bir defa kullandığım bir vakıf adının üstünden, adli soruşturma talep etmeme gerekçe oluşturacak nitelikte olumsuz dil nümunesi üretmişsiniz.
Ben o vakfın “neden” kurulduğunu sorgulamadım, açılışına kimler katıldı diye sormadım, bu değirmenin suyu nereden geliyor diye de yazmadım.
Şimdi de yazımdaki “Şair, otorite ve mülkiyet” öznelerini silip onun yerine vakfı oturtmaya neden ihtiyaç duyduğunuzu sorgulamayacağım.
Sadece şunları soracağım: Olmayanı varmış gibi, söylenmeyeni söylenmiş gibi göstermeye sizi iten şey nedir Sayın Balta?
Acaba ben, farkında olmadan, vakfınızla ilgili yumuşak bir karına mı bastım?
Bunlar söz konusu değilse, neden iş yerimi, tek bir satırını bile okumadığınız aşikar olan kitabımı da işin içine katacak kadar şahsileştirdiniz bu konuyu?
Neden, “bizim kulaklarımız büyüktür, sahafiyenizi dinliyoruz” deme anlamına geleceğini bile bile, sizi çok zorda bırakacak dedi-kodu argümanına yaslandınız?
Ben, Bejan Matur’un orada bulunuşu konusunda tek kelime yazmadığım halde, neden “Matur’un geniş vizyonu ve bu coğrafya ile kurduğu derin ilişki”den söz ediyorsunuz? Geniş vizyon’un, derin ilişki’nin çağrışımlarından bu kadar habersiz misiniz?
Şu köşede yazdığım hemen her yazıda popülizme duyduğum tepkiyi dile getirdiğimi bilmeyişinizin mazreti ne olabilir?
En iyisi size bir şey anlatmamak ve sormamaktır aslında.
Belki bu yolla, vakıfçılık aşkıyla yazdığınız söz konusu yazınızın bir talihsizlik olduğunu, yaşadığınız sürece bu yazınızdan utanacağınızı söylemiş olurum.
Nasıl iki armutla, üç keçinin bir toplamı alınamazsa, öncelikle edebî bir kaygıyla yazdığım söz konusu yazımdan da hiddet, şiddet ve reklamcı tutkusuyla, öznelerin değiştirilmesiyle, yanlış okumayla, yarım anlamayla bir toplam alamayacağınızı, ne bileyim biraz Said, biraz Karatani, biraz Blanchot okumadan, biraz etimoloji bilmeden, biraz da Türkçe gramere bakmadan benim yazılarımın künhüne vakıf olamayacağınızı da söylemiş olurum belki.
Sayın Balta,
Benim vakfınızla ve sizinle bir meselem yoktur. Bu manada ürettiğiniz vehimler izahtan varestedir.
Bejan Matur’un edebi olan eleştirime cevap verip vermemesi onun meselesidir ancak Bejan Matur’un sizin “amiriniz” olması, dolayısıyla sizin de onun “memuru” olmanız ve büyük bir ihtimalle yazının size onun tarafından dikte ettirilmesi, en azından onun onayıyla yayınlanması nedeniyle o da cevap hakkını kaybetmiştir.
Vakfınız ve siz zaten benim muhatabım değilsiniz.
