SEVDA DIRAGA CANBAZ | Yeni Şiirler
KÖK SALACAK FİDAN
Şikâyetçi değilim rüzgârın şiddetinden
Eğer atiye kök salacak bir ağaç isem…
Hafif bir rüzgârda topraktan sökülüp giden
Nazenin bir fidan misali olmak istemem bu dem.
Rüzgârla birlikte güçlenirken gövdem
Kendimden sonrakilere meyveler veren
Bire yedi bin vermede olan başak misali
Köklerinden fideler bitiren
Sonra hoş bir meyve olup olgunlaştığı dem
Toprağa düşen…
Kendimizden sonraya güzel izler bıraktığımız
Atiye yönelik arzuladığım dem.
Eşim dostum sorar:
“Nedir bu şiirdeki tutturduğun dem?”
Derim ki, bir nefes al derinden,
İşte bu bir dem,
Sonra yine bir nefes alıp “hu” dediğini dinle,
İşte bu idrak ettiğinse ayrı bir dem!
Ve de miraca teşne ruhumdaki bekabillaha özlem…
Ve sen “Kutlu Doğumu” gerçekleştiren, İsa’yı doğuran Meryem!
O gün için Selam sana ve sırrına Hu!
Kutlu Doğumun sancılarını müjdeye çeviren
İsa Mesih’in validesi…
Ak gelinliği ile Pak Meryem!..
