İnsanın soluğu kesiliyor…
Kan revan içinde hafızalara kazınmış bir ölüm parolası gibi: “Hayata Dönüş Operasyonu”…
Ardından Çin Seddi gibi derin ve uzun duvarlarla yapılandırılmış, içinde çirkinliklerin ve adaletsizliklerin sürüp gittiği “Adli Tıp”ın yapılandırılması süreci…
Sonra herkesi şok eden Özdemir Sabancı suikastı ve zanlı Mustafa Duyar’ın Nuriş Çetesine öldürtülmesi mevzu…
Bu kirli işlerin hepsi, şu anda HSYK üyesi Ali Suat Ertosun’un Ceza ve Teftiş İşleri Genel Müdürü olduğu döneme denk geliyor her ne hikmetse…
Devlette kariyer yapmak dediğimiz hadisenin yaşayan bir örneği Ertosun…
Şimdilerde görülmekte olan Ergenekon davalarının savcı ve hakimlerinin farklı yerlere atanması konusunda HSYK’yı kilitlediği söyleniyor…
Feci bir kariyer! Tabii bunların hepsi, “hakkındaki iddialar”dandır…
Hakkındaki iddiaları en kısa zamanda aydınlatmasını isterim şahsen. Hatta ayağa kalkarak bağıra çağıra isyan ederek, bu iddiaların gerçek dışı olduğunu söylemesini…
Kendisini ve aslında hepimizi ağartabilmek adına ciddi bir performans sergilemesini… isterim. Bu “denk gelişlerin”, hakkında üreyen bu negatif bilgilerin aslında doğru olmadığını ispat etmesini isterim…
Çünkü bu iş, artık kişisellikten çıktı, salt kendisini temizleme eforu olmaktan çıkmış boyutta bu iş…
Böyle gider ve çorap söküğü gibi çözülmeye başlarsa kirli işlerin tümü… Toplumu oluşturan tüm küçük ve gerçek adamlar olarak hepimiz… Aklımızı kaybedeceğiz…
Hasta düşeceğiz… Devlet, sahip olduğu mutantan gücüyle, hepimizi asfalt döken bir silindir gibi ezip geçiyor bu süreçte…
Farkında mısınız? Generaller, rektörler, yargıçlar, medya patronları, polis şefleri, sermaye sahipleri…
Neyi paylaşamadınız? Sahip olamadığınız neydi? Halka karşı özenle bileylenmiş bu nefreti nasıl biriktirdiniz, niçin biriktirdiniz?
Devlete hizmetten madalyalar almış adamların, kiralık katil tutup adam öldürtmeye dayalı kariyerlerini, ister gerçek isterse yalan olsun, her sabah ve her akşam dinliyor olmak…
Bu kirli, şaibeli durumların yol açtığı zihin sarsıntısını yaşamak…
Alın terimizden kesilen vergilerle onları müthiş kariyerleriyle bugünlere taşımış olmak…
Bindiğiniz otobüs veya alışveriş yaptığınız marketlerin birazdan havaya uçurulacağı bilgisi…
Telefonlarınızdan, bilgisayarlarınıza kadar kiralık gözetleyicilerce izleniyor olduğunuzu bilmek…
Bahçenizdeki ağaçların altından veya yüzerken ayağınıza takılan yosunların arasından her an çıkabilecek lav silahları…
Irmak kenarlarında veya uzak otlaklarda üzeri örtük ölüm mezarlıklarında bulunmayı bekleyen kırık kemik parçaları…
Yakılmış köyler, kesik kafalar, bombalanmış mezralar…
Hemen her zuladan çıkan ölüm listelerinde inşallah benim adım yoktur diye tırnak yiyişleriniz…
Katillerin ceplerinden sarkan suikast krokileri…
Kan gölleri, kan gölleri…
Bunların hepsi bizi hasta ediyor. Hayatı, umudu, varoluşu kesip yok ediyor…
Bunları niçin yaptınız? Bu berbat cinayetleri niçin işlediniz ve işlettiniz? Hepsi ama hepsi, berbat bir kariyer saplantısının, güç sahibi olmanın patetik, hastalıklı tezahürleri…
Ve işin trajikomik yönü, sizler zaten başından beri “güçlü ve kariyer sahibi”ydiniz…
Kime karşı açılmış bir savaştır bu? Yoksul muydunuz? Güçsüz müydünüz? Vatansız mıydınız? Sizin çocuklarınızı mı öldürmüştü kafasına kurşun sıktırttığınız bu insanlar? Yok ettiğiniz veya yok etmeyi planladığınız insanlardan niçin bu kadar nefret ediyordunuz? Suçları neydi imha ettiğiniz, ettirdiğiniz kişilerin? Ve bizim suçumuz neydi, halk olmaktan başka, sizin nazarınızda?
Bu sorular cevaplansa da, cevaplanmasa da, bizlerin hayatını kararttınız…
Devlet, hiç bu kadar suçüstü yakalanmamıştı…
(VAKİT, 26 TEMMUZ 2009)
