SÖZÜN UCUNDAKİ CAN
Kızgın bir Züleyha gibi
İki damla gözyaşıyla dalgalandırdın yürek deryamı
Yeniden başladı
Küllenmiş eski bir hikâye
Bak şimdi ben
Şaşkın ve beceriksiz
Endişenin yüreğime çarpan yankısıyla
Vuruşmaktayım
Bir ışık huzmesi
Ayrıntıdan süzülen bir söz için
Yorgun bir gönülle
Duadayım
Arzusu sel
Yaşadıkları hayal olanlar
Gecenin hangi sözüne kansınlar
Ya şiir hangi yere saklandı ki
Çıkarmak için yüreğe
Bir hicran saplasınlar
Sözün ucundaki can
Yarmasın diye gece senin de atlasını
Çekiyorum kelimelerden elimi
Hüznün şiirin ve gecenin koyuna
Bırakıyorum kendimi
İsmail BİNGÖL
.JPG)
