bir kayıp şehir yatıyor
iÅŸte orada
         rüyalarımda

ah turnalar!

niçin bu kadar yakından geçtiniz
 

çünkü ben ümitsizdim
çünkü aç ve susuz
bu yüzden rüyalarımdan
                hiçbir zaman gitmediniz
 

hani kış gelmemişti
hani mevsim bahardı, yazdı
rüzgarlar! niçin soğuk bu kadar
geceleri böcekler üşür dağlarda

ah turnalar!
niçin bu kadar çabuk gittiniz
oysa ben sizi
           ölesiye sevmiştim

sonbahar mı geldi ülkeme
niçin kurudu çiçekler bir bir
        böylesine hızlı
            böylesine vefasız
                 oysa zaman
             dostumuz olacaktı
 

oysa çıkmamıştı arılar kovanlarından
daha konmamıştı çiçeklerden çiçeğe
 

oysa rüyalar
       gerçek olacaktı
 

öylesine hüzünlü mevsim
öylesine yalnız kuru fidanlar
 

ah dikenler!
kurudukça  sertleştiniz
 

kınalı keklikler vardı yaylalarda
guguk kuşları uçardı bir zamanlar
 

çocuk ve kuş!
öylesine sevimli
öylesine dost idi
 

ah! rüyalarımdaki kayıp şehir

batan bir şehrin arkasından
beni kuru bir topraÄŸa terkettiniz